Maandelijks archief: juni 2015

WHAM

Zo, die zag ik even niet aankomen. Een verandering goed gekozen! Maar wat is het jammer dat je gaat. Weer zijn leerlingen de dupe. Haal het beste uit jezelf; die gaat wel op. Vakkracht blijft ook gewaarborgd binnen dezelfde grote noemer.
Maar waar is de aansturing, het grote overzicht, talenten benutten en samen laten groeien tot een team? Wie zei ook alweer waar TEAM voor stond? Letterlijk klopt het nu wel. Maar waar is dat team dat vorig jaar met dezelfde visie achter hetzelfde standpunt stond?
Het team is er nog wel, grijze puntjes zijn zwart geworden en witte puntjes grijs.
Transparantie is ver te zoeken.

Een plan uitvoeren omdat je ergens binnenvalt, dat doe je toch vanuit kwaliteit? Of ben ik nu toch een van de weinige die achter zijn kracht wil staan en voor het beste uit mezelf gaat?
Als ik iets doe doe ik het goed.
Nog steeds; stom want ik word er niet gezelliger op, cynisme staat op de hoek te wachten…

Vakkracht

Ieder zijn vak; het is waar; mits je je hart volgt. Met passie aan iets werken, van je kwetsbaarheid je kracht maken. Doen waar je goed in bent.

Borgen; zeggen wat je doet en doen wat je zegt; ik geloof dat iedereen het bij de laatst gemaakte toets goed had?!

Wat vond ik het leuk, wat vind ik het leuk les geven. Op het MBO is het topsport; zoeken naar een goede binnenkomer, werken en waken aan en voor een kern van vakkracht en die afsluiter die er voor zorgt dat ze met een glimlach weggaan. Meer nog is het interesse in het individu dat wel de gezamenlijke gemeenschappelijke deler heeft. Die prikkeling vinden en daarop voortbouwen, dat is vakkracht. En als je dan de waardering krijgt doordat ze allemaal werken voor hun toets, de mooiste verslagen inleveren, met bezorgdheid binnenvallen bij je, op de gang je begroeten met een wederzijdse glimlach, dan geeft dat weer kracht.

Kracht om vakkennis met liefde bij te brengen; het zijn de Bentes, Jays, Anne, Anneloezen, Yvians, Sharons, Michelles, Maxis, Safouras, Charlottes, Nina’s, Melissa’s, Robins, Nieks, Deborah’s, Carmens, Liszannes, Sophie’s en hun modische lieve collega klasgenoten die mij zo prikkelen, waar je voor toe doet!!

Gelukkig heb ik daarnaast ook nog collega’s met kracht, kracht en passie voor het vak, docerend dit overbrengen en de waardering naar elkaar uitspreken; vakkracht!!

Keerpunt, leerpunt, speerpunt?

Een nieuwe uitdaging zoeken, het leukste werk van de wereld hebben, zo zei ik dat de laatste 3 jaar…Moet ik natuurlijk niet zeggen bij een nieuwe sollicitatie.

stom, ik ging voor duurzaamheid, kwaliteit en niet voor fast fashion…..

De Zon schijnt, maar hier nog even niet…