Auteursarchief: mmghg

Over mmghg

@50 En toen werd ze.... omdenken!

Het begon vandaag met een kapot kopje.

Het eindigt nog niet.

Ergens in het midden kocht ik bloemen.

Pas later realiseer ik mij, dat je tachtig zou zijn geworden

Week 4

imageEn toen was er licht; wie heeft er geen lamp van de IKEA??

En wanneer is het ’s morgens weer licht als we opstaan?

We houden het goed vol en kijken uit naar??
Ja, waar kijken we naar uit?
Tijd voor bezinning..
Verlichting

De herinnering wordt minder tastbaar.

Ze zeggen dat het makkelijker wordt als er een jaar voorbij is. Ik ben het er niet mee eens, ik ben tegen, ik vind het raar, naar als dit gezegd wordt. Nu kan ik niet meer denken; vorig jaar lag ze nog op de bank te slapen als ik langs het raam liep. Nu moet ik verder terug in de herinnering, verder graven. Ik vind het moeilijk, voel mij even alleen, ik weet niet wat ik mis en toch is het er niet.

Als er een jaar voorbij is, is de herinnering minder tastbaar, minder aanwezig. Dat zou niet mogen, want je was zo lief, iets wat ik mij gisteren pas realiseerde, naarmate je verder afscheid nam werd je steeds liever. Ik had graag even naar je handen gekeken. Mam, ik mis je, ik trek mijn door jou gehaakte sprei omhoog en graaf terug naar de herinnering. X

Mam, ik mis je

Mam, ik mis je

Frosta

Natuurlijk moet dit geen reclamesite worden. Maar het houdt ons wel bezig; IKEA. Zij zit op de fiets en ik aan het ontbijt. Straks appt ze hoelaat ze er is. Waarop ik terugapp,  de tijd doorgeef van het fietsen en haar een fijne dag wens. Ik heb een half uur nu voor mezelf.. Tijd dus om te bloggen. Bloggen met een IKEAitem, vandaag de Frosta, 100 kilo kan hij hebben deze kruk. De naam vind ik niet logisch. Of de grotere variant ook zo heet??

Ideaal is hij wel, vooral met verjaardagsfeestjes, dan komen alle krukken tevoorschijn. En zitten er hier 14 meiden op een kruk om de tafel. Wat een klassieker;) “een kruk”

Frosta

 

 

 

Torkad

imageDe Torkad; een van de eerste aankopen die ik mij kan herinneren van de Ikea. Al is het ontwerp wel aangepast in de loop der jaren; een keukenrolhouder die nog aangepast is, met een extra houder om het papier langs te laten lopen…. 1,99 een hele dure aanschaf. Wat we er indertijd voor betaald hebben? Ik vond hem toen mooi vanwege de eenvoud en nu nog steeds. Hoe simpel en handig kan iets zijn en hoe vaak gebruikt? Ik heb er ook veel cadeau gegeven indertijd, ook het oude ontwerp. Dat verbaast mij eigenlijk, iets goeds wat dus nog beter kon. Is dat de kracht van de Ikea? Als je het woord vertaalt naar het Nederlands betekent het droog.

Ik hoop dat we het torkad houden vandaag!


image

 

Kalas

Dag 2, week 2

Wie heeft ze niet? Misschien niet deze van twintig jaar geleden, misschien de ronde vorm van nu of de afgeronde rechthoeken? Hoe vaak zijn ze gebruikt? Dagelijks hier als ontbijtbordjes en nog veel meer toepasbaarheden. Niet alleen omdat ze voor kinderen handig zijn, vooral omdat het zo goed in de vaatmachine past. Als we hier s’morgens mee beginnen, passen aan het einde van de dag alle borden in de afwasmachine. Praktisch gebruik dus vooral van de bordjes van Ikea.

Ze kunnen een verhaal vertellen! Een boek schrijven over datgene wat er voorbij is gekomen; dag 2, week 2 het valt nog niet mee! Het is droog, gelukkig dat wel, van de 12 keer heen er weer waren er een derde met regen. Dat wilde ze niet weten zei ze gisteren, met haar cijfergevoel spreek ik dan een taal die haar nog onzekerder maakt. Dag 2, week 2; Kalas; smulfestijn!

Kalas

Kalas

Inspiratie; fika!

Mooie woorden, wensen, filmpjes en gedachten komen in het begin van een jaar altijd voorbij. En ik word dan zo blij als in deze wensen en overpeinzingen een woord, een kern, een kracht zit die ik dan weer mee kan nemen naar een les, naar een wens, in een verhaal.

En zo kregen we gisteren bij het werkoverleg van onze teamleidster een mooi filmpje te zien van Margaret Heffernan. En de boodschap waarmee ik het filmpje samen wil vatten was het woord Fika.

Fika betekende volgens Heffernan; gezamenlijk op krachten komen. Tijd maken voor gezamenlijk koffie drinken. Natuurlijk heb ik het woord nog even gesurft. Fika; een begrip uit en in de Zweedse cultuur. Gezamenlijk een pauze nemen; koffie drinken met iets lekkers. Draai je het woord om krijg je een oude vertaling van het woord koffie in het Zweeds.

En waarom ben ik dan zo blij met zo’n woord, een filmpje, deze boodschap? Omdat ik dan weer een excuus heb om een cake te bakken? Om gezellig met elkaar aan een tafel te zitten? Maar wel met iets lekkers. En dan door de ander bevestiging vinden, een idee krijgen of gewoon even op krachten komen. Tijd maken voor fika. Tijd maken voor jezelf, koffie en die ander!

Fika; eentje om mee te nemen! Dank!

image

 

Je kan nooit genoeg engeltjes om je heen hebben!

Een engeltje in mijn hoofd?
Die zegt; dat Jij toch niet in Kerst geloofd?
Met al die mensen om je heen?

Jij bent toch niet alleen?
Soms een beetje in gedachten
Die we dan weer moeten ontkrachten

Alleen in samenzijn; het komt echt voor
Ookal ben ik dankbaar hoor
Voor een jaar met veel dierbaren om mij heen

Maar ja, ik zie het en voel het toch
Er zijn er; die zijn alleen!
En dat is wat ik wens en jullie wil vragen
Kijk om je heen dezer dagen

Zoek, wees en vind dat engeltje
Want veel engeltjes om je heen
Maken het samenzijn minder alleen!

Hele fijne dagen in samenzijn gewenst!
En voor komend jaar veel engeltjes gewenst
En dank aan alle engeltjes van afgelopen jaar!

X

Je bent de moeder van een kind

Mag ik laten gaan een traan, heb ik dat recht in dit bestaan? Ik voel machteloosheid en een gevoel wat ik niet met je kan delen, want ik blijf hier en jij moet het leven zijn ziekte laten begaan. En hoe hard ook je deze ziekte wil overwinnen, mijn medeleven zijn voor jou slechts nutteloze zinnen. Jij wilt er zijn voor je jonge kind; als moeder maak je overuren, want je weet niet hoelang het leven nog zal duren.
Moeder zijn is van het begin af aan loslaten, maar niet op deze manier, niet door ziekte overmand veel te vroeg. Zo kan het niet zijn bedoeld. Ik; die denk te weten hoe jij je voelt? Maar ik voel niet de pijn van jouw kracht, ik mag er nog even zijn, ik ben de moeder van een kind. Een kind dat nog lacht, maar mijn kind voelt ook jouw kracht. De kracht van het leven. Het leven waarin ook zij als moeder gaat geven.
Mag ik om je huilen, je verdriet, je pijn, je machteloosheid van het zijn. Het zijn wat veel te kort gaat duren; als moeder maak je overuren. Mag ik laten gaan een traan, ik voel nu al je gemis, omdat er straks weer een moeder minder is? Een moeder die er had willen zijn, die vecht voor haar bestaan, omdat ze jou nog niet kan laten gaan.

Mag ik hebben dit verdriet? Heb ik wel dat recht? Ik; die denk te weten hoe hard jij vecht? Ik zou een stukje van mijn leven willen doneren. Opdat jij nog wat kan doen wat moeders hun kind willen leren. De liefde van het bestaan, waarom moet jij echter veel te vroeg gaan?
Mag ik hebben dit verdriet, ik weet dat jij mij nu niet ziet. Je hebt je wereld verkleind, want de tijd die jij nog zult leven; is tijd die je aan naaste dierbaren wilt geven. Je had er langer willen zijn, ze krijgen je niet klein, je zit voor altijd in hun hart. En al is dat op dit moment zwart; je bent de moeder van jouw kind en wordt met liefde bemind.
Ik zou graag uren willen doneren; al is het om boterhammen te smeren, samen langs het hockeyveld te staan of kinderen laten logeren, een kus op een wond, kunnen we het tij dan echt niet keren? En ik vraag mij steeds weer af, mag ik wel om jou huilen, van een afstand kijk ik mee; je bent de moeder van een kind, door velen bemind.
Mag ik hebben dit verdriet? Ik zou willen dat je zegt; je bent de moeder van een kind; je hoeft nog niet te gaan en zorg dat je er bent voor mijn kind al kan je nooit haar moeder zijn, zorg dat ze wordt bemind, wees een vrind. En ik? Ik kan dan alleen maar knikken en ik voel hem nu gaan; die traan………..

Jip en Janneke

Janneke keek eens goed naar de selfie die ze zojuist met haar telefoon en nieuwe selfiestick had gemaakt. Raar ze stond er niet alleen op. Achter haar op de foto stond een jongetje, bijna net zo groot als zij. Janneke draaide zich om. Wie ben jij vroeg ze?
Ik ben Jip zei het jongetje en wie ben jij en wat doe je hier?  Ik ben Janneke en ben selfies aan het maken. Ja, dat zie ik ook wel zei Jip stoer, maar hoe kom jij hier in de tuin?
Via het trappetje van de boomhut zet Janneke, mag dat dan niet? Is die boomhut van jou vroeg ze aan Jip.

Ja zei Jip, die heb ik gemaakt samen met Bas, toen we in groep 6 zaten. Maar Bas is verhuisd en ik heb al even niet meer in de boomhut gespeeld.
Ik ben gisteren hier komen wonen zei Janneke en morgen begin ik in de brugklas, best spannend.janneke selfie

Zou bovenstaand een nieuwe moderne versie van Jip en Janneke kunnen worden, of moeten ze dan toch Yara en Yannick heten, in groep 3 zitten en nog geen telefoon hebben, maar op hun Ipodje een foto maken. Best een leuke uitdaging, de ijscokar wordt de plaatselijke Roma, de schillenboer de wekelijkse collectebus voor het goede doel en Siep en Takkie houden we er gewoon in. In ieder geval moeten de schoenen aangepast naar Stan Smith schoenen….

stansmith