Categoriearchief: proud in the cloud

Het begon vandaag met een kapot kopje.

Het eindigt nog niet.

Ergens in het midden kocht ik bloemen.

Pas later realiseer ik mij, dat je tachtig zou zijn geworden

De herinnering wordt minder tastbaar.

Ze zeggen dat het makkelijker wordt als er een jaar voorbij is. Ik ben het er niet mee eens, ik ben tegen, ik vind het raar, naar als dit gezegd wordt. Nu kan ik niet meer denken; vorig jaar lag ze nog op de bank te slapen als ik langs het raam liep. Nu moet ik verder terug in de herinnering, verder graven. Ik vind het moeilijk, voel mij even alleen, ik weet niet wat ik mis en toch is het er niet.

Als er een jaar voorbij is, is de herinnering minder tastbaar, minder aanwezig. Dat zou niet mogen, want je was zo lief, iets wat ik mij gisteren pas realiseerde, naarmate je verder afscheid nam werd je steeds liever. Ik had graag even naar je handen gekeken. Mam, ik mis je, ik trek mijn door jou gehaakte sprei omhoog en graaf terug naar de herinnering. X

Mam, ik mis je

Mam, ik mis je

Jip en Janneke

Janneke keek eens goed naar de selfie die ze zojuist met haar telefoon en nieuwe selfiestick had gemaakt. Raar ze stond er niet alleen op. Achter haar op de foto stond een jongetje, bijna net zo groot als zij. Janneke draaide zich om. Wie ben jij vroeg ze?
Ik ben Jip zei het jongetje en wie ben jij en wat doe je hier?  Ik ben Janneke en ben selfies aan het maken. Ja, dat zie ik ook wel zei Jip stoer, maar hoe kom jij hier in de tuin?
Via het trappetje van de boomhut zet Janneke, mag dat dan niet? Is die boomhut van jou vroeg ze aan Jip.

Ja zei Jip, die heb ik gemaakt samen met Bas, toen we in groep 6 zaten. Maar Bas is verhuisd en ik heb al even niet meer in de boomhut gespeeld.
Ik ben gisteren hier komen wonen zei Janneke en morgen begin ik in de brugklas, best spannend.janneke selfie

Zou bovenstaand een nieuwe moderne versie van Jip en Janneke kunnen worden, of moeten ze dan toch Yara en Yannick heten, in groep 3 zitten en nog geen telefoon hebben, maar op hun Ipodje een foto maken. Best een leuke uitdaging, de ijscokar wordt de plaatselijke Roma, de schillenboer de wekelijkse collectebus voor het goede doel en Siep en Takkie houden we er gewoon in. In ieder geval moeten de schoenen aangepast naar Stan Smith schoenen….

stansmith

Vakkracht

Ieder zijn vak; het is waar; mits je je hart volgt. Met passie aan iets werken, van je kwetsbaarheid je kracht maken. Doen waar je goed in bent.

Borgen; zeggen wat je doet en doen wat je zegt; ik geloof dat iedereen het bij de laatst gemaakte toets goed had?!

Wat vond ik het leuk, wat vind ik het leuk les geven. Op het MBO is het topsport; zoeken naar een goede binnenkomer, werken en waken aan en voor een kern van vakkracht en die afsluiter die er voor zorgt dat ze met een glimlach weggaan. Meer nog is het interesse in het individu dat wel de gezamenlijke gemeenschappelijke deler heeft. Die prikkeling vinden en daarop voortbouwen, dat is vakkracht. En als je dan de waardering krijgt doordat ze allemaal werken voor hun toets, de mooiste verslagen inleveren, met bezorgdheid binnenvallen bij je, op de gang je begroeten met een wederzijdse glimlach, dan geeft dat weer kracht.

Kracht om vakkennis met liefde bij te brengen; het zijn de Bentes, Jays, Anne, Anneloezen, Yvians, Sharons, Michelles, Maxis, Safouras, Charlottes, Nina’s, Melissa’s, Robins, Nieks, Deborah’s, Carmens, Liszannes, Sophie’s en hun modische lieve collega klasgenoten die mij zo prikkelen, waar je voor toe doet!!

Gelukkig heb ik daarnaast ook nog collega’s met kracht, kracht en passie voor het vak, docerend dit overbrengen en de waardering naar elkaar uitspreken; vakkracht!!

Open dag

Welke school ga je kiezen? Zelf heb ik er een aantal op mijn conto staan? En van alle scholen heb ik mijn bagage meegenomen. De leukste scholen waren de strengste; die van structuur, regelmaat en weten waar je aan toe bent. Opkijken tegen een docent en daardoor veel samen terug vinden bij je medeleerlingen.

Speculaaspoppen van een kwartje, plastic theebekertjes met van die lepeltjes waar je zo lekker op kunt bijten. Toepen, klaverjassen in de vrije uren. Naar het kruidvat drop scheppen. Op de fiets met walkman, of gezelliger met een stel naar school fietsen en heimelijk verliefd zijn.

Ze zal zelf moeten kiezen, dichtbij of ver fietsen; wat is wijsheid?

Kennedy school 12-8-1969

Kennedy school
12-8-1969

Kinderwagen

Met het verleden bezig zijn en door de foto’s heen dwalen, zie ik een trotse moeder; iedere keer weer achter welke wagen ook…

Die eerste foto’s; moeders achter een kinderwagen, ze blijven heel speciaal!

 

Autosave-File vom d-lab2/3 der AgfaPhoto GmbH

18??????????????????????????????????????????????

De draad oppakken, herinneringen, in foto’s duiken.

Hoe om te gaan met emoties die van alle kanten binnen komen zeilen? Op deze foto heb ik een mooie gebreide muts door moeders. Geen shawl? Ik kijk op naar mijn grote zus. Onbevangen, vol verwachtingen. Verwachtingen die mij naar omdenken moeten laten leiden.

Op naar..

image

Prettig 80 worden!

Soms blijven er zaken liggen, maar dan heb je een garagesale en ben je weer eens aan het opruimen.  Van alles kom je dan tegen en je weet dat er zaken anders moeten, anders word je niet prettig 80?

Dus een stukje bewustzijn creëren, orde in de chaos van alledaagse beslommeringen brengen die beïnvloedt worden door mijn overvolle rugzak of liever genaamd hutkoffer:)
Beginnend bij het printen van familiefoto’s die je op die lege plek in de kamer wilt ophangen, stuit je op een mooi gedicht van Opa.

Ik weet zeker dat hij trots is, @proudinthecloud