Badderen

Voorheen pakte ik het bad om te onthaasten. Was de was altijd weggewerkt en deed ik de deur van de werkkamer dicht. Had ik nagedacht over wat ik de hele week wilde eten en had ik alles op een rijtje.

Nu vliegt de dag voorbij, heb ik tijd voor een 5 jaarlijkse afspraak bij de opticien, slaap ik door de wekker heen, ligt er was die ik lekker laat liggen en heb ik het idee dat het leven doorgaat maar ik even niet mee doe.

Ik broed op ei, maar ik ben er nog niet bij.

Wall of family

1 september 2015

Mijn schrijversdebuut? Nee; maar wel voorgenomen om dit schrijven vanaf nu iedere dag weer even te doen! Je kan maar ergens tijd voor maken..

Wordt het een boek, een column of een vlog? Een vloggende vijftiger? En zo ja, een boek? Kinderboek, historisch boek, autobiografisch boek; genoeg om te schrijven, maar wat wil men lezen? Mijn worsteling met het nieuwe vijftig, het zoeken naar een baan, mijn pubers, mijn lief, doelen en wensen?
Of schrijf ik een dagelijks verhaaltje voor kinderen, maar dan wel van betere aanpak dan die 365 dagen een olifantenverhaaltje, nog nooit stonden mijn tenen zo krom bij een boek. Maar het was wel leuk knippen in dat boek. Ga ik Oekie vormgeven of twaalf nog eens uitwerken?

Willen jullie de geschiedenis van mijn familie lezen? Zo heb ik ook afgelopen week weer mooie foto’s gemaakt. Met een vader die tachtig werd, een oom en tante die veertig jaar getrouwd waren, foto’s van kinderen, zussen, lief en leed gemaakt. Maar ja niet iedereen vindt het fijn om openlijk op internet getagd te worden. Dus die wall of Family waar ik zo trots op ben kan ik hier niet plaatsen. Het blijft even bij een foto van mijn vader.

Tachtig jaar; wat doe je het goed Pa! X

de weerspiegeling in het raam

de weerspiegeling in het raam

Het nieuwe vijftig

Volgende week word ik vijftig en een van mijn nieuwe uitdagingen is een baan. Ik ben dus op zoek naar werk. Werk dat ik zeker nog vijfentwintig jaar wil doen en kan doen.

De inzet die wij nieuwe vijftigers hebben, is er een om over van gedachten te wisselen, we mogen en kunnen nog zeker twintig jaar werken, zijn uit de kleine kinderen, hebben veel praktijk ervaring en weten waar we het over hebben.

Datgene wat we doen, doen we bewust en met passie. Het keerpunt van is dit wat ik wil en is dit wat ik nog veertig jaar moet doen, hebben we op ons vijfendertigste gehad. Bij vijftig zijn we eruit. Toch lijkt het, of is dat mijn selectieve perceptie dat de voorkeur van werkgevers uitgaat naar mensen van vijfendertig die nog in hun juniorjaren zitten en zoekende zijn.

Het nieuwe vijftig, wie denkt ermee? Prettig oud worden!

 

Verstoring

De eerste vakantiedag…
Ik lag zalig te slapen
Komt niet zo vaak voor
Een droom waar jij niet in voor kwam

Opeens moet er van alles
Hectiek, make-up, naar boven lopen met schoenen, gemopper, hoe werkt het alarm, ik zie er niet uit, frederique pak mijn tasje…

Verstoring van een goed begin van de dag
Schrijven helpt
Ze is onderweg, op tijd??
Hoop dat je haar de hemel inprijst!
Waardering van jou kan ze altijd gebruiken!!
En ik??

Ik pak thee en heb weer een blogje geschreven

Fijne dag

Afscheid

Vanmiddag de catwalk, de trap naar beneden. 5 groepen 8, begonnen met 12 kleuterklassen. Wat gaat de tijd hard. Wie pikt een traan? En dan heb ik geen kind meer op de basisschool.
Gelukkig word ik oud. De zakdoeken liggen klaar. En zelf, hoe vindt ze het zelf?

Er is al een hele groepsapp met de nieuwe klas, de cowboybag voor boeken staat ook al klaar, heeft ze net haar laatste ontbijt op bed gekregen? Of blijft dat gewoon doorgaan? We gaan het meemaken.

Wat gaan ze over haar zeggen als ze de trap afloopt?

Zingend gaat ze door het leven, altijd met een open blik je aankijkend, nieuwsgierig naar wat je te vertellen hebt, kleding waarover is nagedacht, sociaal en meelevend. Politiek correct en graag werkend in een team, vooral gezellig, aanhankelijk en blij met een knuffel.
Kortom een zalig kind!!

Gelukkig is er dat fototoestel waarachter ik mij kan verschuilen.
Dag basisschool, dank voor de basis, dank voor de school!

Summa

Niet vragen waarom; dat is pas dom. In ieder gelijk zit een stukje ongelijk. Keerpunt, leerpunt, speerpunt. The blind men and the elephant…..

prikkelen begeleiden, LEIDEN

image

WHAM

Zo, die zag ik even niet aankomen. Een verandering goed gekozen! Maar wat is het jammer dat je gaat. Weer zijn leerlingen de dupe. Haal het beste uit jezelf; die gaat wel op. Vakkracht blijft ook gewaarborgd binnen dezelfde grote noemer.
Maar waar is de aansturing, het grote overzicht, talenten benutten en samen laten groeien tot een team? Wie zei ook alweer waar TEAM voor stond? Letterlijk klopt het nu wel. Maar waar is dat team dat vorig jaar met dezelfde visie achter hetzelfde standpunt stond?
Het team is er nog wel, grijze puntjes zijn zwart geworden en witte puntjes grijs.
Transparantie is ver te zoeken.

Een plan uitvoeren omdat je ergens binnenvalt, dat doe je toch vanuit kwaliteit? Of ben ik nu toch een van de weinige die achter zijn kracht wil staan en voor het beste uit mezelf gaat?
Als ik iets doe doe ik het goed.
Nog steeds; stom want ik word er niet gezelliger op, cynisme staat op de hoek te wachten…