Het begon vandaag met een kapot kopje.
Het eindigt nog niet.
Ergens in het midden kocht ik bloemen.
Pas later realiseer ik mij, dat je tachtig zou zijn geworden
Het begon vandaag met een kapot kopje.
Het eindigt nog niet.
Ergens in het midden kocht ik bloemen.
Pas later realiseer ik mij, dat je tachtig zou zijn geworden
Mooie woorden, wensen, filmpjes en gedachten komen in het begin van een jaar altijd voorbij. En ik word dan zo blij als in deze wensen en overpeinzingen een woord, een kern, een kracht zit die ik dan weer mee kan nemen naar een les, naar een wens, in een verhaal.
En zo kregen we gisteren bij het werkoverleg van onze teamleidster een mooi filmpje te zien van Margaret Heffernan. En de boodschap waarmee ik het filmpje samen wil vatten was het woord Fika.
Fika betekende volgens Heffernan; gezamenlijk op krachten komen. Tijd maken voor gezamenlijk koffie drinken. Natuurlijk heb ik het woord nog even gesurft. Fika; een begrip uit en in de Zweedse cultuur. Gezamenlijk een pauze nemen; koffie drinken met iets lekkers. Draai je het woord om krijg je een oude vertaling van het woord koffie in het Zweeds.
En waarom ben ik dan zo blij met zo’n woord, een filmpje, deze boodschap? Omdat ik dan weer een excuus heb om een cake te bakken? Om gezellig met elkaar aan een tafel te zitten? Maar wel met iets lekkers. En dan door de ander bevestiging vinden, een idee krijgen of gewoon even op krachten komen. Tijd maken voor fika. Tijd maken voor jezelf, koffie en die ander!
Fika; eentje om mee te nemen! Dank!
Vandaag
Krullen
Niet lullen
Maar doen
Beetje springerig
Met shawl
Dank Nel
Het zit weer prima
Geen bad hairday
En morgen?
Zien we wel weer!
Pluk de dag, tijd voor thee, Knuffel je naasten, Onthaasten
Open blik
Tijd voor samen, tijd voor Ik!
De draad oppakken, herinneringen, in foto’s duiken.
Hoe om te gaan met emoties die van alle kanten binnen komen zeilen? Op deze foto heb ik een mooie gebreide muts door moeders. Geen shawl? Ik kijk op naar mijn grote zus. Onbevangen, vol verwachtingen. Verwachtingen die mij naar omdenken moeten laten leiden.
Op naar..
Waterkoud, donker, verwarming die je ruikt, regenkleding, wegwaaien, niet echt weer om je prettig bij te voelen. Wel weer om het gezellig te maken in huis? Het mag dan wel opgeruimd zijn, maar de was ligt weer klaar om gestreken te worden, de afwasmachine draait en de schoolbijdrage vraagt om betaald te worden? De huiselijke beslommeringen zijn ook nog niet dat wat je wilt?
Dus gaan we omdenken? Lekker makkelijk!
ik ga mij douchen, werken en dan zien we wel weer, kijken of ik mijn collega’s en leerlingen blij kan maken met mijn zonnige aanwezigheid!