Ik doe iets chronisch fout
Houd teveel rekening met anderen?
En ik ken er nog een,
Er is voor mij geen keuze
Ik kan en wil er alleen maar voor zijn.
Nu wil ik een week slapen en iemand die mijn vloer, ramen, belasting, was en andere taken overneemt…
De schilder zorgt voor een witte waas. Tussen alles door vindt hij zijn weg en geen deur is veilig. Waar hij geweest is, moet het nog opgeruimd en dat laatste moet tussendoor en naast achterstallig werk.
Het is een terugkomende vraag; waar begin ik vandaag mee. Dit keer toch de les, de les van morgen. Sampling, nameten van monsters, ik zie een witte waas. Waar ben ik mee bezig?
Dacht altijd dat het hier in huis best gemiddeld was. Maar sinds kort denk ik daar anders over.
Je zou bovenstaand ook anders kunnen opschrijven, maar dat zou niet boven gemiddeld zijn;)
Welke school ga je kiezen? Zelf heb ik er een aantal op mijn conto staan? En van alle scholen heb ik mijn bagage meegenomen. De leukste scholen waren de strengste; die van structuur, regelmaat en weten waar je aan toe bent. Opkijken tegen een docent en daardoor veel samen terug vinden bij je medeleerlingen.
Speculaaspoppen van een kwartje, plastic theebekertjes met van die lepeltjes waar je zo lekker op kunt bijten. Toepen, klaverjassen in de vrije uren. Naar het kruidvat drop scheppen. Op de fiets met walkman, of gezelliger met een stel naar school fietsen en heimelijk verliefd zijn.
Ze zal zelf moeten kiezen, dichtbij of ver fietsen; wat is wijsheid?
Kennedy school
12-8-1969
Wat heb jij het goed gedaan! Wat hebben wij het goed gedaan!
En nu, hoe pakken we de draad weer op? Jij wilde vooral dat we verdergaan! Door met ons leven, ik ben weer aan het werk. Begin met een makkelijke week; er is thuis een enorme achterstand en geen excuus meer. Een en ander moet ontward, uitgezocht, helder, ik heb geen zin, die moet ik dan maar maken…
Jouw woorden hoor ik in mijn hoofd; zin moet ik dan maar maken. En natuurlijk gaat dat lukken, er zijn zoveel leuke dingen, toch zijn er ook de zware uitdagingen; uitdagingen die veel energie kosten en weinig opleveren. Iedere dag een draadje maar doen? Dan hebben we aan het eind van het jaar een hemdsmouw.
Het koffiezetapparaat is eindelijk ontkalkt, het gemaakte audiosysteem opgehaald; dus ook de muziek kan weer hard. Ik ga een waslap door mijn gezicht halen; dan komt het vast wel goed X
Inleveren; iedere keer een beetje. Met je koppie ben je erbij. Je lichaam wordt opgevreten door een vreselijke ziekte. Hoelang dit proces gaat duren weten we niet. Dat jij een volhouder bent wel. Een aftakelingsproces waar we geen invloed op hebben. We zijn er voor je en toch ook niet. Ook dit proces moet je zelf doen.
Loslaten, liefhebben, luisteren; ik probeer het. Jij ook. Je doet het goed, je stinkende best. Vandaag komt het bed, jij wilt het in de serre. Morgen zie ik je weer?
Vanmorgen begon met het knipperlichtje van de verwarming, bleek een melding van bijvullen. Ik bedacht te wachten tot vanavond omdat ik dan de tijd had…
Wat een gedoe bijvullen van de cv-ketel, het zou een basiscompetentie moeten zijn. Wat voel je je dom als je dit niet kan en al het water spuit eruit. Blijkt dit een koppeling te zijn die niet goed geleverd is. Als ze langs zouden moeten komen om bij te vullen zou dit geld gaan kosten.
Ik heb de man van de verre buurvrouw gebeld, die snel kwam met in zijn jas een gardenakoppeling en een nijptang. Het apparaat was snel bijgevuld naar 1.9 bar. Maar toen…
Hij liep net zo hard weer terug en we hadden geen warm water. Blijkt een lek te zijn in de vloerslang.
Heb ik net het bijvullen geleerd, kon ik hem nu weer leeg laten lopen. Geduld en wachten tot morgen. Hopelijk makkelijk op te lossen.
Toch blijft het stom, een slang met verkeerde koppeling leveren. Ik had het bijvullen gewoon kunnen doen en mij niet zo blond hoeven voelen…..
Het zwarte gat van Januari. De dagen worden langer, toch merk je daar nog niet veel van. Alleen dat lang wel lang duurt en je niet weet hoe lang.
Januari een nieuw begin, begin van het einde voor sommige, moeilijk, moeizaam, maar je vooral machteloos voelen. Als je achteruit gaat en weet dat je op alles aan het inleveren bent. Hoe ga jij daar mee om? Hoe ga ik daar mee om? Ik voel mij machteloos, verdrietig en vind het knap als je door de telefoon vraagt of er nog nieuws is.
Ik ben trots op je, ik houd van je Mam!
Geen nieuws maar wel een waarheid als een koe!
X
Tijd tekort, ideeën te over. Leuk voor tussendoor; iets creëren en ooit komt het af!
Dit is de van Bergenhenegouwen kant. Van overgrootopa van mij tot kind van mij, het heeft wat tijd nodig. Foto’s met sigaret, waterpomp, trotse opa met kleinkind, schoolfoto.
Het begin is er!!
